ขอเชิญร่วมงานทำบุญฉลอง(ปอยหลวง) ศาลา กำแพง โรงครัว ห้องน้ำ เจดีย์ วัดป่ายางหนาด ตำบลป๋าแป๋ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

งานปอยหลวง วัดป่ายางหนาด

วันที่ 28-29 มีนาคม 2569

ณ วัดป่ายางหนาด ตำบลป๋าแป๋ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

ขอเชิญขบวนศรัทธาสาธุชนและนักท่องเที่ยว ร่วมสัมผัสบรรยากาศแห่งบุญขนานแท้ใน “งานปอยหลวง” หรืองานฉลองถาวรวัตถุ ณ วัดป่ายางหนาด ต.ป่าแป๋ อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ ในวันที่ 28 – 29 มีนาคม 2569 นี้

งานบุญเชียงใหม่ ทำบุญงานปอยหลวงท่มกลางบรรยากาศขึนเขาอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

“งานปอยหลวง” คือยอดแห่งงานบุญของชาวเหนือ เป็นการฉลองความสำเร็จในการร่วมแรงร่วมใจสร้างศาสนสถาน ครั้งนี้เราจะได้ร่วมยินดีไปกับความงดงามของ ศาลาการเปรียญ, กำแพงวัด, โรงครัว, ห้องน้ำ และจุดศูนย์รวมจิตใจที่สำคัญที่สุดอย่าง “องค์พระเจดีย์” ที่สร้างเสร็จสมบูรณ์

ตื่นตาตื่นใจกับขบวน “ครัวทาน” จากหัววัดต่างๆ ที่จะตบเท้าเข้ามาถวายทานด้วยความสนุกสนาน ทั้งเสียงกลองมองเซิง ช่างฟ้อนเล็บในชุดพื้นเมือง และการตกแต่งไทยทานอย่างวิจิตรบรรจงตามแบบฉบับล้านนาโบราณ

วัดป่ายางหนาด ตั้งอยู่ในเขตตำบลป่าแป๋ พื้นที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเงียบสงบและอากาศที่เย็นสบาย การเดินทางไปทำบุญครั้งนี้จึงเปรียบเสมือนการได้ไปพักผ่อนจิตใจท่ามกลางธรรมชาติอันบริสุทธิ์ของเชียงใหม่

Best Activity thing to do in Chiang Mai When you’re looking for the best things to do in Chiang Mai, Thailand, you can’t go past these Top site of Chiangmai https://www.atchiangmai.co News and Event about best attractions and activities in Chiang Mai. You’ll be amazed at all the choices for what to do in Chiang Mai!

สถานที่จัดกิจกรรม : วัดป่ายางหนาด บ้านป่ายางหนาด หมู่ที่ 1 ตำบลป๋าแป๋ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

The post งานปอยหลวง วัดป่ายางหนาด ต.ป๋าแป๋ อ.แม่แตง appeared first on At-Chiangmai.com ข่าวสาร กิจกรรม เชียงใหม่ ท่องเที่ยวเชียงใหม่.

กำปั๋นปอน คือวิถีพรมงคลตามวัฒนธรรมล้านนา หมายถึงการให้พร หรือ อวยพร เป็นการกล่าวบทสวดหรือถ้อยคำเพื่อให้พรแก่ผู้ที่มาร่วมทำบุญ ถวายทาน หรือแสดงความเคารพต่อผู้ใหญ่ มักกล่าวโดยพระสงฆ์หรือผู้เฒ่าผู้แก่ (ป้ออาจารย์/แม่อาจารย์) เพื่อให้เกิดความเป็นสิริมงคล ซึ่งเกิดจากผุ้รับพร ต้องการความดี ความเป็นมงคล เมื่อมีการอวยพรหรือรับพร ทุกคนจะรู้สึกได้ทันทีว่า นั้่นเป็นสิ่งดี เป็นสิ่งดีงามที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเพราะอะไร เพราะมีคุณธรรมอย่างหนึ่งเกิดขึ้นเสมอ

ในการให้พรนั้น คือ เมตตาธรรม เป็นความเมตตาของผู้ให้พร ที่ประสงค์จะให้ผู้รับมีความสุข มีความเจริญ ได้รับสิ่งที่ดีผู้รับเองก็รู้สคกได้ในทันที ดังนั้น การให้พร และรับพร จึงเป็นสิ่งที่ดีเสมอในสังคมเราการขอพรก็เป็นเรื่องแปลก ความจริงเราทุกคนก็ทราบกันว่า ผลย่อมมาจากเหตุ เช่น ทำดีก็ย่อมได้ดี แต่ในสมัยนี้เม่อเราขอพร เราก็มักจะขอผลที่ดีงามเลย คือ ขอผลดี โดยไม่หวังจะทำเหตุที่ดีแต่อย่างใด แต่สมัยโบราณคนจำนวนมากขอพรที่จะได้ทำเหตุที่ดี คือ ขอเพื่อจะได้มีโอกาสทำความดี

กำปั๋นปอนมีไว้ทำไม?

1. เพื่อความเป็นสิริมงคล: เป็นการส่งมอบความปรารถนาดีและพลังบวกให้กับผู้รับพร
2. เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ: ช่วยให้ผู้ที่ทำบุญหรือทำความดีรู้สึกอิ่มเอมใจ
3. เพื่อสืบสานประเพณี: เป็นเอกลักษณ์ทางภาษาและวัฒนธรรมที่แสดงถึงความเมตตาของผู้ใหญ่ต่อผู้น้อย

วิธีใช้กำปั๋นปอน

• ผู้ให้พร: มักจะนั่งในท่าที่สำรวม หากเป็นพระสงฆ์จะเริ่มด้วยบทบาลีแล้วตามด้วยภาษาล้านนา หากเป็นคฤหัสถ์จะใช้ภาษาล้านนาเป็นหลัก
• ผู้รับพร: มักจะพนมมือตั้งจิตอธิษฐาน บางครั้งจะมีการ “หยาดน้ำ” (กรวดน้ำ) ลงในภาชนะเพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปพร้อมกับเสียงให้พร

ประเภทของกำปั๋นปอน

1. กำปั๋นปอนทั่วไป (สำหรับรับทานหรืองานบุญเล็กน้อย) ใช้เมื่อมีการถวายของ หรือทำบุญในชีวิตประจำวัน

กำปั๋นปอนสำหรับอวยพรวันเกิด กำปั๋นปอนวันเกิด ภาษาเหนือ

ขอหื้ออายุมั่นขวัญยืน อยู่ดีกิ๋นดี บ่เจ็บบ่ไข้ หลับได้เงินหมื่นตื่นได้เงินแสนเน้อ

2. กำปั๋นปอนวันพญาวัน (สงกรานต์/ปีใหม่เมือง) ใช้สำหรับให้พรลูกหลานที่นำ “ขะวัดปูจา” (เครื่องสักการะ) มาดำหัวผู้ใหญ่

เอวัง โหนตุ ดีและ อัจจะในวันนี้ ก็หากเป๋นวันดี ดิถีอันวิเศษเหตุว่าสังขารปี๋เก่าก็ล่วงป๊นไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วพญาวันก็มาจุจอดรอดเถิงแก่บรรดาลูกหลานตังหลาย บัดนี้หมายมี…(ออกชื่อ)… เจ้าก็บ่ละเสียยังฮีต บีรีดเสียยังป๋าเวณี เจ้าตังหลาย ก็ยังได้น้อมนำมายังมะธุบุบผาลาจาดวงดอกเข้าตอกดอกไม้ลำเตียน และสุคันโธตะกะ อัมภิโรตะกะ สัปป๊ะวัตถุนานาตังหลาย มาสะมาคาระวะยังต๋นตั๋วแห่งผู้ข้า บัดนี้ผู้ข้าก็มีธัมมะเมตต๋า ปฏิคะหะ รับเอาแล้ว ว่าสันนี้แต๊ดีหลี

แม่นว่าเจ้าตังหลายได้ออกปากล้ำกำเหลือ ขึ้นตี้ต่ำ ย่ำตี้สูง ปะมาต๊ะ ด้วย ก๋ายะกั๋มมัง วจี๋กั๋มมัง มะโนกั๋มมัง สังจิตจะ อสังจิตจะก็ดี ผู้ข้าก็ขออโหสิกรรม อย่าได้เป๋นนิวรณ์ธรรมกั๋มอันแก่กล้าอัน ตัดห้ามเสียยังจั้นฟ้าและเนรปาน แม่นว่าเจ้าตังหลายจักไปจตุทิสสะ อัฐฐะทิสสะ วันตกวันออก ขอกใต้หนเหนือ ค้าขายลายล่อง ท่องบ้านแอ่วเมือง และอยู่ยังบ้านจองหอเฮือน ดั่งอั้นก็ดีขอจุ่งหื้อจุ่มเนื้อเย็นใจ๋ ภัยยะอย่ามี ตึงเมื่อหลับเมื่อตื่น เมื่อยืนเมื่อนั่งเป๋นตี้รักจ๋ำเริญใจ๋แก่หมู่คนและเตวดาตังหลาย แล้วจุ่งหื้อก้านกุ่งรุ่งเรือง ไปด้วยโภคะ ธนะ ธนัง เข้าของเงินคำ สัมปะติตังหลาย แม่นจักกิ๋นก็อย่าหื้อผลาญ แม่นจักตานก็อย่าหื้อเสี้ยง หื้อมีอายุตีฆาหมั้นยืนยาวนั้น เตี้ยงแต๊ดีหลี

สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ มาเต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ อภิวาทะนะสี ลิสสะนิจจัง วุฒฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฒฑันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง

อ่ารเพิ่มเติมได้ที่นี่ กำปั๋นปอน ปี๋ใหม่เมือง

3. กำปั๋นปอนงานมงคลสมรส (ฮ้องขวัญแต่งงาน) ใช้ในการอวยพรคู่บ่าวสาวให้ครองรักกันยาวนาน

ขอหื้อถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร หื้อรักกันเหมือนปลาปู๊ปลาฝา หื้อมีลูกเต็มบ้าน หลานเต็มเมือง…

4. กำปั๋นปอนอุทิศส่วนกุศล (ปอนไปหาผู้ตาย) ใช้เมื่อมีการทำบุญอุทิศไปให้บรรพบุรุษหรือผู้ที่ล่วงลับ

กำปั๋นปอนตุ๊เจ้า เมื่อโยมตานขันข้าว หื้อคนต๋าย

ยะถา วาริวะหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง เอวะเมวะ อิโต ทินนัง เปตานัง อุปะกัปปะติ อิจฉิตัง ปัตถิตัง ตุมหัง ขิปปะเมวะ สะมิชฌะตุ สัพเพ ปูเรนตุ สังกัปปา จันโท ปัณณะระโส ยะถา มะณิ โชติระโส ยะถา ฯ

เอวัง โหนตุ ดีละ อัชชะในวันนี้ ก็เป็นวันดี สะหรี๋สุภะมังคะละ อันผาเสริฐ ล้ำเลิศ ยิ่งกว่าวันและยามตังหลาย บัดนี้หมายมี มูลละศรัทธา ชื่อผู้นำมาถวาย (พร้อมด้วยครอบครัว ถ้ามี) ก็ได้ขวยขวายตกแต่งแป๋งพร้อมน้อมนำมายังวัตถุไตยตาน โภชนะอาหาร หลากหลาย เพื่อมาถวายเป๋นตาน

อุทิศส่วนบุญกุศลไปหายังผู้ที่จุติต๋ายไปสู่ปรโลกปายหน้า อันมีนามกอนว่า ชื่อผู้รับทาน บัดนี้ต๋นตัวแห่งอาตะมา ก็มีธรรมะเมตตา ฮับเอาไว้แล้ว ก็ขอส่วนบุญตังหลาย เหล่านี้ไปจุจอดรอดเถิง เติงยังจิตวิญญาณของ ชื่อผู้รับทาน

หื้อได้รับร่วมฮู้อนุโมทนา หื้อได้กิ๋นได้บริโภค ได้เสพสร้าง เสวยผล ได้เอาตั๋วตน ป้นเสียตี่ยาก ได้พรากเสียจากตี่ตุ้ก หื้อได้เถิงสุข ในตีฆาก๋าละวันนี้ยามนี้ กั๋นว่าบุญกุศลไปถึงเมื่อยามเจ้า ก็ขอหื้อกลับกล๋าย เป๋นดั่งข้าวงาย กั๋นว่าไปถึงเมื่อยามขวาย ก่ขอหื้อกลับก๋ายเป็นอาภรณ์เสื้อผ้า กั๋นว่าไปถึงเมื่อยามหล้า ก็ขอหื้อกลับก๋ายเป็นขัวแก้ว สำเปาคำ ลำประเสริฐ ต่างนำเอาดวงวิญญาณของ ชื่อผู้รับทาน ไปเกิดตี้ตางดีมีพิมาน

แม้นว่าได้อยู่ตี้ดีแล้ว ก่ขอหื้อส่วนบุญกุศลเหล่านี้ จุ่งได้กลับก๋ายเป็นข้าวติ๊บน้ำติ๊บ เป็นเสื่อสาด อาสนะ ปราสาทราชมณเฑียร ขอหื้ออยู่สุขเสถียรค่ำเจ๊านั้น จุ่งจักมีเตี่ยงแต๊ดีหลี บ่เต๊าแต่นั้นมูลละศรัทธา

ผู้ได้ถวายตานนี้ ก็ขอฮื้อพ้นเสียยัง 30 เคราะห์ปายหน้า 50 เคราะห์ปายหลัง สัพพะเคราะห์ เสนียดจัญไร สัพพะเวรอุบาทว์ พยาธิอันตรายทั้งหลายมวล คือว่า เคราะห์เมื่อหลับ เมื่อตื่น เคราะห์เมื่อจื่น เมื่อฝัน เคราะห์เมื่อวันเมื่อคืน เคราะห์เมื่อลุก เมื่อนั่ง เคราะห์เมื่อย่างเมื่อเตียว เคราะห์เมื่อเกี้ยว เมื่อกิ๋น เคราะห์เมื่อไปเมื่อมา เคราะห์เมื่อปาก เมื่อจ๋า เคราะห์เจ็บหัวมัวต๋า เคราะห์นามต๋ามใต่ เคราะห์เจ็บ เคราะห์ไหม้ เคราะห์ไข้ เคราะห์หนาว

เคราะห์หนเหนืออย่ามาใกล้ เคราะห์ตังใต้อย่ามาปก เคราะห์ตะวันตกอย่ามาปอก เคราะห์ตะวันออกอย่ามาก๋าย เคราะห์ตกเบี้ยเสียของ ทั้งหลายมวลฝูงนี้จุ่งระงับกับหายจาก กายะสันดานตนตั๋วหัวใจแห่งมูลละศรัทธาผู้ถวายตาน ไปหื้อหมดฮื้อเสี๊ยง เสมือนดั่งได้อาบน้ำบ่อแก้ว อันจื่อว่า อะโนมา ตัสสะนที นั้นจุ่งจักมี เตี่ยงแต้ดีหลี

แม้นจักไปนานาทิศ สะอะนุทิศสะคือว่าวันตก วันออก ขอกใต้และหนเหนือ หรดี อีสานอาคเนย์ดังอั้นก็ดี แม้นจักกระทำก๋านใด เช่นข้าราชก๋าน ทหารตำรวจ ค้าขายพาณิชย์ ทำไฮ่ทำสวนการเกษตร ท่องบ้าน แอ่วเตียวเมือง หรือทำอันใดอันหนึ่งก็ดี ก็จงหื้อเป็นที่ฮักมักจำเริญใจ๋แก่หมู่คนและเทวดาทั้งหลาย แม้นว่าอยู่ก็จงหื้อมีโชคมีชัย แม้นจักไปก็จงหื้อมีโชคและมีลาภ

ชนะปราบข้าศึกศัตรูอันตรายทั้งหลายทั้งมวล จงจักมีจตุรพิธพรชัยอันประเสริฐทั้ง 4 ประการ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ธนะสารสมบัติ สมดั่งก้ะถาบาลี พระพุทธเจ้าเตสนาไว้ว่า

สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ อะภิวาทะ นะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒา ปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลังฯ

เครดิต : เรื่องเล่ารัฐฉาน ล้านนา ล้านช้างและสยามประเทศ

The post กำปั๋นปอน คืออะไร appeared first on At-Chiangmai.com ข่าวสาร กิจกรรม เชียงใหม่ ท่องเที่ยวเชียงใหม่.

ขอเรียนเชิญพุทธศาสนิกชนร่วมบุญ พิธีฉลองสมโภชเสนาสนะ ปอยหลวง วัดช่างเคี่ยน

พิธีฉลองสมโภชเสนาสนะ ปอยหลวง วัดช่างเคี่ยน

วันที่ 20-24 มีนาคม 2569

ณ วัดช่างเคี่ยน ตำบลช้างเผือก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

สืบสานศรัทธา ยิ่งใหญ่ประเพณี “ปอยหลวง” ณ วัดช่างเคี่ยน เชียงใหม่ (20-24 มีนาคม 2569)
ขอเชิญร่วมสัมผัสความวิจิตรของวัฒนธรรมล้านนาและร่วมเป็นส่วนหนึ่งในมหาธนบารมีครั้งยิ่งใหญ่ ใน พิธีฉลองสมโภชเสนาสนะ (ปอยหลวง) ณ วัดช่างเคี่ยน ตำบลช้างเผือก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

“ปอยหลวง” มหาบุญแห่งความสามัคคี
รู้หรือไม่? คำว่า “ปอยหลวง” ในภาษาล้านนา หมายถึงงานฉลองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวัด เป็นงานบุญที่แสดงถึงความสำเร็จในการก่อสร้างหรือบูรณปฏิสังขรณ์ศาสนสถาน (เสนาสนะ) เช่น วิหาร อุโบสถ หรือเจดีย์ โดยความโดดเด่นของงานคือ “ขบวนครัวทาน” ที่ชาวบ้านจากหมู่บ้านต่างๆ จะร่วมกันจัดริ้วขบวนอย่างสวยงาม นำเครื่องไทยธรรมมาถวายวัดด้วยจิตศรัทธาที่เปี่ยมล้น

กำหนดการและสถานที่

• วันที่: 20 – 24 มีนาคม 2569
• สถานที่: วัดช่างเคี่ยน (ตำบลช้างเผือก อ.เมือง จ.เชียงใหม่)

ภายในงานท่านจะได้ร่วมทำบุญตักบาตร ชมการแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน และสัมผัสบรรยากาศงานวัดในรูปแบบล้านนาดั้งเดิม ที่อบอวลไปด้วยรอยยิ้มและเสียงดนตรีพื้นเมือง เพื่อเป็นสิริมงคลแก่ชีวิตและสืบทอดอายุพระพุทธศาสนาให้รุ่งเรืองสืบไป

วัดช่างเคี่ยน (หรือวัดช่างเคี่ยนห้วยแก้ว) เป็นวัดเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานและมีความน่าสนใจซ่อนอยู่มากมาย นี่คือเกร็ดความรู้ที่น่าสนใจเกี่ยวกับวัดแห่งนี้

ที่มาของชื่อ “ช่างเคี่ยน”

• นิยามของคำ: คำว่า “เคี่ยน” ในภาษาล้านนาหมายถึง “การกลึง” หรือการทำให้กลมและเรียบ สันนิษฐานว่าในอดีตละแวกนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่มีความเชี่ยวชาญในการเคี่ยนหรือกลึงเหล็ก/ไม้ เพื่อส่งให้คุ้มหลวงหรือวัดต่างๆ ในเมืองเชียงใหม่
• ข้อสันนิษฐานอื่น: อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าเดิมชื่ออาจมาจากคำว่า “ช้างเคียน” ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับ “ปางช้าง” ของเจ้าหลวงเชียงใหม่ในสมัยก่อน ที่ตั้งอยู่ในบริเวณนี้เพื่อใช้ช้างขนวัสดุอุปกรณ์ขึ้นไปบูรณะพระธาตุดอยสุเทพ

สถาปัตยกรรมล้านนาแบบดั้งเดิม

• วิหารไม้โบราณ: วิหารของวัดเป็นสถาปัตยกรรมล้านนาที่รักษาโครงสร้างเดิมไว้ได้อย่างดี มีจุดสังเกตคือการใช้ “ไม้ลิ่ม” ตอกแทนตะปูในโครงสร้างส่วนใหญ่ หน้าบันประดับลายปูนปั้นที่วิจิตรคล้ายคลึงกับอุโบสถเก่าของวัดสวนดอก
• เจดีย์ทรงเหลี่ยม: เจดีย์ที่นี่เป็นทรงเหลี่ยมย่อมุมสิบสอง 2 ชั้น ซึ่งถือเป็นแบบที่พบเห็นได้ไม่บ่อยนักในเชียงใหม่ ปิดด้วยทองจังโก (แผ่นทองเหลืองบุรอบเจดีย์)

อุโบสถ “มหาอุตม์” และพระนอนวันอังคาร

• ความพิเศษของอุโบสถ: อุโบสถของวัดสร้างขวางทางตะวันและมีทางเข้าเพียงทางเดียวตามคติความเชื่อเรื่อง “มหาอุตม์” ซึ่งในสมัยโบราณใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีปลุกเสกศาสตราวุธเพื่อให้เกิดพุทธคุณและความคงกระพัน
• พระนอนในอุโบสถ: วัดช่างเคี่ยนเป็นเพียงไม่กี่วัดในไทยที่ประดิษฐาน “พระพุทธรูปปางไสยาสน์ (พระนอน)” ไว้ภายในอุโบสถ โดยมีความเชื่อกันว่ามีความศักดิ์สิทธิ์มาก โดยเฉพาะกับผู้ที่เกิดวันอังคาร

สิ่งศักดิ์สิทธิ์และจุดเช็กอิน

• พระพิฆเนศองค์ใหญ่: ที่หน้าวัดจะโดดเด่นด้วยเทวรูปพระพิฆเนศองค์ใหญ่สีชมพู ซึ่งเป็นจุดที่พุทธศาสนิกชนมักแวะมาสักการะเพื่อขอพรเรื่องความสำเร็จ
• รูปปั้นหงส์และฤาษี: ภายในวัดยังมีงานปั้นที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น หงส์คู่ที่คอยปกปักรักษาอาคารสำนักงาน และรูปปั้นพระฤาษีองค์ใหญ่

วัดช่างเคี่ยนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2055 (สมัยราชวงศ์มังราย) และได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในสมัยราชวงศ์กาวิละ (ประมาณปี พ.ศ. 2347) ทำให้วัดแห่งนี้เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านย่านช้างเผือกและห้วยแก้วมาหลายชั่วอายุคน

สำหรับนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่ที่มองหา กิจกรรม งานบุญ เชียงใหม่ ที่มีความสวยงามและถ่ายรูปสวยไปพร้อมๆ กับการได้บุญ เว็บไซต์ at-chiangmai.com ขอแนะนำช่วงเทศกาลยี่เป็งและงานตักบาตรโชตนา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ งานประเพณี เชียงใหม่ ที่มีชื่อเสียงระดับโลก กิจกรรมเหล่านี้ไม่ได้มีเพียงความศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังมีการตกแต่งสถานที่ด้วยโคมไฟล้านนาและตุงสีสันสดใส การเลือกทำกิจกรรมตามวัดสำคัญ เช่น วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร หรือวัดเจดีย์หลวง จะทำให้คุณได้สัมผัสกับความอลังการของสถาปัตยกรรมล้านนาที่สอดรับกับพิธีกรรมทางศาสนาอย่างไร้ที่ติ ถือเป็นการผสมผสานระหว่างการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและการทำบุญที่ตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์คนเมืองได้อย่างดีเยี่ยม

สถานที่จัดกิจกรรม : วัดช่างเคี่ยน ตำบลช้างเผือก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

The post พิธีฉลองสมโภชเสนาสนะ ปอยหลวง วัดช่างเคี่ยน appeared first on At-Chiangmai.com ข่าวสาร กิจกรรม เชียงใหม่ ท่องเที่ยวเชียงใหม่.

ขอเชิญร่วมงานบุญฉลองอุโบสถ งานปอยหลวงวัดสันต๊ะผาบ บ้านสันต๊ะพาบ ต.ป่าไหน่ อ.พร้าว จ.เชียงใหม่

งานปอยหลวง วัดสันต๊ะพาบ บ้านสันต๊ะพาบ ต.ป่าไหน่ อ.พร้าว

วันที่ 20-23 มีนาคม 2569

ณ วัดสันต๊ะผาบ บ้านสันต๊ะผาบ ตำบลป่าไหน่ อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่

ขอเชิญร่วมงานปอยหลวงฉลองอุโบสถ ณ วัดสันต๊ะพาบ อ.พร้าว 20-23 มีนาคมนี้

เตรียมพบกับหนึ่งในงานบุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวล้านนา “งานปอยหลวง” ประเพณีที่สะท้อนถึงพลังศรัทธาและความสามัคคีของชุมชน ในปีนี้ วัดสันต๊ะพาบ (บ้านสันต๊ะผาบ) ต.ป่าไหน่ อ.พร้าว จ.เชียงใหม่ ขอเชิญชวนสาธุชนและนักท่องเที่ยวร่วมเฉลิมฉลอง “อุโบสถหลังใหม่” สถาปัตยกรรมแห่งศรัทธาที่จะเป็นศูนย์รวมจิตใจของพุทธศาสนิกชนสืบไป

“ปอยหลวง” มากกว่าแค่การเฉลิมฉลอง

คำว่า “ปอยหลวง” ในภาษาล้านนา หมายถึง งานฉลองที่ยิ่งใหญ่ (ปอย = งานฉลอง, หลวง = ใหญ่) มักจัดขึ้นเมื่อมีการก่อสร้างศาสนสถานสำคัญในวัดเสร็จสิ้น เช่น อุโบสถ วิหาร หรือเจดีย์ ความโดดเด่นของงานคือการ “ทานปราสาท” หรือถวายวัตถุทานที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง และการต้อนรับ “หัววัด” หรือขบวนแห่บอกบุญจากหมู่บ้านข้างเคียงที่หลั่งไหลมาร่วมอนุโมทนาบุญด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงดนตรีพื้นเมือง

กำหนดการแห่งศรัทธาและความรื่นเริง
ร่วมสัมผัสกลิ่นอายวัฒนธรรมและกิจกรรมที่หาชมได้ยาก ตลอดทั้ง 4 วัน 4 คืน:

• 19 มีนาคม 2569: อุ่นเครื่องความตื่นตาตื่นใจกับการ “แข่งบอกไฟดอก” (ดอกไม้ไฟโบราณ) ศิลปะการทำพลุพื้นบ้านที่อาศัยทักษะและความชำนาญ เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาท่ามกลางแสงดาว
• 20-23 มีนาคม 2569: เริ่มต้นพิธีงานปอยหลวงอย่างเป็นทางการ ร่วมทำบุญทักษิณานุปทาน และชมขบวนแห่ครัวทานที่สวยงามจากสายบุญทั่วสารทิศ

ขอเชิญร่วมงานบุญฉลองอุโบสถ งานปอยหลวงวัดสันต๊ะผาบ บ้านสันต๊ะพาบ ต.ป่าไหน่ อ.พร้าว

19 มีนาคม แข่งบอกไฟดอก
21 มีนาคม พบกับรำวง นครซาวด์ นางรำ เรไร มาดาม
22 มีนาคม พบกับรำวงนครซาวด์ แบ็คอัพ นกน้อยแบนด์ เต็มวง นางรำ TY Dance

ข้อมูลการเดินทางและพิกัด

• สถานที่: วัดสันต๊ะพาบ (บ้านสันต๊ะผาบ) ตำบลป่าไหน่ อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่
• วันที่: 20 – 23 มีนาคม 2569

มาร่วมสืบสานประเพณีอันทรงคุณค่า และร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการบันทึกประวัติศาสตร์การฉลองอุโบสถครั้งยิ่งใหญ่ ณ อำเภอพร้าว เมืองที่ยังคงความงดงามของวิถีชีวิตดั้งเดิมไว้อย่างครบถ้วน

นอกเหนือจากวัดดังในตัวเมืองแล้ว at-chiangmai.com ยังอยากให้ทุกท่านลองเปิดใจไปร่วม งานปอยหลวง ตามวัดในเขตชานเมือง เช่น แถวดอยสะเก็ดหรือสันกำแพง ที่มักจะมีการจัดงานอย่างยิ่งใหญ่และยาวนานถึง 5-7 คืน งานบุญ เชียงใหม่ ในระดับชุมชนเช่นนี้มักจะมีมหรสพครบเครื่อง ทั้งลิเกวงใหญ่ การแสดงซอพื้นเมือง และรำวงย้อนยุคที่สร้างความสนุกสนานให้กับคนทุกวัย พ่อค้าแม่ค้าต่างนำสินค้าท้องถิ่นและอาหารพื้นเมืองมาวางขายในราคามิตรภาพ การไปร่วมงานลักษณะนี้ไม่เพียงแต่จะได้บุญจากการร่วมสมทบทุนสร้างวัด แต่ยังเป็นการกระจายรายได้สู่ชุมชนและได้สัมผัสกับมิตรภาพที่จริงใจของชาวบ้านอย่างใกล้ชิดที่สุด

สถานที่จัดกิจกรรม : วัดสันต๊ะผาบ บ้านสันต๊ะผาบ หมู่ที่ 10 ต.ป่าไหน่ อ.พร้าว จ.เชียงใหม่

The post งานปอยหลวง วัดสันต๊ะผาบ บ้านสันต๊ะผาบ ต.ป่าไหน่ อ.พร้าว appeared first on At-Chiangmai.com ข่าวสาร กิจกรรม เชียงใหม่ ท่องเที่ยวเชียงใหม่.

งานบุญ เชียงใหม่ ขอเชิญร่วมงานปอยหลวงวัดศรีชลธาร(ห้วยน้ำริน) ต.ขี้เหล็ก อ.แม่ริม

งานปอยหลวงวัดศรีชลธาร(ห้วยน้ำริน)

ระหว่างวันที่ 20-22 มีนาคม 2569

ณ วัดศรีชลธาร บ้านห้วยน้ำริน ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

ขอเชิญร่วมสืบสานตำนานบุญ “งานปอยหลวงวัดศรีชลธาร (ห้วยน้ำริน)

เตรียมชุดพื้นเมืองตัวเก่งของคุณให้พร้อม! แล้วเดินทางสู่ อำเภอแม่ริม เพื่อสัมผัสบรรยากาศงานบุญที่ยิ่งใหญ่และงดงามที่สุดงานหนึ่งของปี ณ วัดศรีชลธาร (ห้วยน้ำริน) ดินแดนที่ความศรัทธาไหลรินดั่งสายน้ำ

รู้หรือไม่? “ปอยหลวง” คืออะไร

หลายคนอาจจะเคยได้ยินชื่อ แต่ทราบไหมครับว่า “งานปอยหลวง” คือการทำบุญฉลองศาสนสมบัติภายในวัดที่สร้างเสร็จใหม่ เช่น วิหาร หรือพระเจดีย์ คำว่า “ปอย” แปลว่า งานฉลอง ส่วน “หลวง” แปลว่า ใหญ่ งานนี้จึงไม่ใช่แค่การทำบุญธรรมดา แต่คือความร่วมแรงร่วมใจของชาวบ้านที่พากันแห่ “ครัวทาน” (เครื่องไทยธรรม) ตกแต่งอย่างสวยงามเพื่อมาถวายวัด เป็นภาพที่หาดูได้ยากในปัจจุบัน!

ไฮไลต์งานปอยหลวงวัดศรีชลธารที่ไม่ควรพลาด!

• 20 มีนาคม 2569: พบกับการ “ประกวดรำวงย้อนยุค” เตรียมพบกับความอ่อนช้อยผสมผสานความสนุกสนานในสไตล์วินเทจ ที่จะทำให้หัวใจคุณเต้นตามจังหวะกลอง
• ขบวนแห่ครัวทาน: ตระการตากับริ้วขบวนศิลปวัฒนธรรมจากหมู่บ้านต่างๆ ที่พากันฟ้อนรำนำหน้าเครื่องถวายทานมุ่งสู่ศาลาวัด
• อิ่มบุญ อิ่มท้อง: สัมผัสรสชาติอาหารพื้นเมืองแบบ “โรงทาน” และร้านค้าชุมชนที่ยกของดีแม่ริมมาไว้ในงาน

คำแนะนำ: ใครที่อยากได้รูปถ่ายสวยๆ แนะนำให้สวมชุดพื้นเมืองหรือผ้าซิ่นมาร่วมงาน นอกจากจะดูกลมกลืนกับบรรยากาศแล้ว ยังเป็นการช่วยอนุรักษ์วัฒนธรรมที่งดงามอีกด้วย

ในด้านความบันเทิง งานประเพณี เชียงใหม่ มักจะมีการแสดงที่หาชมได้ยากในปัจจุบันรวมอยู่ด้วย at-chiangmai.com แนะนำให้ทุกท่านลองสังเกตการแสดง “ฟ้อนเล็บ” หรือ “ฟ้อนเทียน” ในขบวนแห่ที่ดูอ่อนช้อยและทรงพลัง รวมถึงการแข่งขัน “บอกไฟ” หรือการจุดพลุแบบล้านนาในงานปอยหลวง ซึ่งเป็นการบูชาพระรัตนตรัยด้วยแสงสีเสียง กิจกรรมเหล่านี้ทำให้ งานบุญ เชียงใหม่ มีความสมบูรณ์แบบทั้งในแง่ของพิธีกรรมทางศาสนาและความรื่นเริงทางโลก เป็นศิลปะการใช้ชีวิตที่ชาญฉลาดของบรรพบุรุษที่ทำให้ศาสนาเข้าถึงง่ายและเป็นส่วนหนึ่งของความสุขในชีวิตประจำวันของทุกคนในครอบครัว

สถานที่จัดกิจกรรม : วัดศรีชลธาร บ้านห้วยน้ำริน ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

The post งานปอยหลวงวัดศรีชลธาร(ห้วยน้ำริน) ต.ขี้เหล็ก อ.แม่ริม appeared first on At-Chiangmai.com ข่าวสาร กิจกรรม เชียงใหม่ ท่องเที่ยวเชียงใหม่.

ประเพณีนี้เรียกกันแต่ละท้องถิ่น ก็มีชื่อแตกต่างกันไป บางจังหวัดในภาคเหนือเรียกประเพณีอุทิศหาผู้ตายว่า ประเพณีเดือนสิบสองบ้างประเพณีปล่อยผีปล่อยเปรตบ้าง ตรงกับภาคกลางว่า “ตรุษสารท” ปักษ์ใต้เรียกว่า ประเพณีเดือนชิงเปรตและภาคอีสานก็คือ ประเพณีบุญข้าวประดับดิน ประเพณีที่กล่าวมานี้ โดยความหมายและจุดประสงค์เป็นอันเดียวกัน ต่างกันด้วยวิธีการทำตามจารีตประเพณีที่เคยทำมาในท้องถิ่นของตน

สำหรับการอุทิศหาผู้ตายของภาคเหนือ มีประเพณีสืบต่อกันมาเนื่องในการอุทิศกุศลแก่ญาติพี่น้องที่ตายไปแล้วถือกันว่าในเดือน 12 เหนือขึ้น 1 ค่ำถึงเดือนแรม 14 ค่ำนั้น พระยายมราชได้ปล่อยวิญญาณสัตว์ ผู้ตายกลับมาสู่เมืองมนุษย์ เพื่อขอรับเอาส่วนบุญส่วนกุศลจากญาติพี่น้องลูกหลานจะได้พ้นจากภาวะแห่งเปรตอสูรกายทั้งหลาย ดังนั้นการปฏิบัติต่อประเพณีก็ด้วยการกตัญญู ต้องการให้บุคคลผู้เป็นที่รักพบกับความสุขในปรโลกจึงได้ทำสืบต่อกันมา

ตำนานทางพระพุทธศาสนากล่าวถึง เปรตราชของพระราชาพิมพิสารไว้ดังนี้ ในกับปที่ 92 นับแต่ภัทรกัลป์ปขึ้นไปถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่า “ปุสสะ” พระพุทธบิดาทรงพระนามว่า “พระเจ้าชยเสนะ” พระพุทธมารดามีพระนามว่า “ศิริมา” พระเจ้าชยเสนะยังมีพระราชบุตรอีก 3 พระองค์ ต่างพระมารดาและเป็นพระกนิษฐาภาภาของพระปุสสะพระพุทธเจ้า ราชบุตรทั้ง 3 นี้ มีเจ้าพนักงานรักษาคลังหนึ่งเก็บส่วยในชนบท กาลต่อมาพระราชบุตรทั้งสามมีพระราชประสงค์จะบำเพ็ญกุศลบำรุงพระศาสนา ผู้เป็นพระเชษฐภาดา ตลอดไตรมาส จึงขอทูลอนุญาตแก่พระบิดา เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว พระราชบุตรทั้งสามจึงตรัสสั่งเจ้าพนักงาน ผู้เก็บส่วยในชนบทของพระองค์ให้สร้างวิหาร ครั้งสร้างเสร็จแล้ว พระราชบุตรทั้งสามจึงนำเสด็จพระพุทธเจ้าไปที่วิหารและทูลถวายวิหารแก่พระศาสดา แล้วสั่งเจ้าพนักงานรักษาพระคลังและพนักงานเก็บส่วยว่า เจ้าจงดูแลและจัดของเคี้ยวของฉันถวายพระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมด้วยภิกษุ 90,000 องค์ที่เป็นพุทธบริวาร และตัวเราทั้งสามกับบริวารทุกๆ วัน ตลอดจนไตรมาสด้วย ตั้งแต่วันนี้ไปเราจักไม่พูดอะไร ตรัสแล้วก็พาบริวาร 1,000 องค์ สมาทานศีล 10 แล้วประทับอยู่ในวิหารตลอดไตรมาส เจ้าพนักงานรักษาพระคลัง และเจ้าพนักงานเก็บส่วย ผลัดกันดูแลทานวัตต์ตามความประสงค์ของพระราชบุตรทั้งสามด้วยความเคารพ

ครั้งนั้น ชาวชนบทบางพวกจำนวน 84,000 คน ได้ทำอันตรายต่อทานวัตต์ของพระราชบุตรทั้งสาม มีกินไทธรรมเสียเองบ้าง ให้แก่บุตรเสียบ้าง เผาโรงครัวเสีย ชนเหล่านั้นครั้งทำลายขันธ์แล้วจึงไปบังเกิดในนรก กาลล่วงไปถึง 92 กัลป จนถึงกัลปนี้ ในพระพุทธศาสนาพระกัสสะสัมมาสัมพระพุทธเจ้าชนเหล่านี้มีจิตอันอกุศลเบียดเบียนแล้วนั้น ได้มาบังเกิดในหมู่เปรต ครั้งนั้นมนุษบ์ทำบุญให้ทานอุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติที่เป็นเปรตของตน เปรตเหล่านั้นก็ได้ซึ่งทิพย์สมบัตินานาประการ แต่หมู่เปรตผู้ทำลายเครื่องไทยธรรมพระราชบุตรทั้งสามนั้นหาได้รับส่วนกุศลไม่ เปรตเหล่านั้นจึงทูลถามพระกัสสปะพุทธเจ้าว่า ข้าพระพุทธเจ้านี้ พึงได้สมบัติอย่างนี้บ้างหรือไม่ พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ท่านทั้งหลายยังไม่ได้สมบัติ บัดนี้ ต่อไปภายหน้าพุทธกาลแห่งพระโคดมพระพุทธเจ้าญาติของท่านทั้งหลายจักได้เป็นพระราชา ทรงพระนามว่า “พิมพิสาร” และจักได้ถวายทานแด่พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น แล้วอุทิศส่วนบุญถึงท่านทั้งหลาย เมื่อนั้นแหละท่านจะได้สมบัติดังนี้

การล่วงมาได้พุทธันดรหนึ่งถึงพระพุทธศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรานี้เจ้าพนักงานผู้เก็บส่วยของพระราชบุตรทั้งสามได้มาบังเกิดเป็นพระเจ้าพิมพิสาร แต่หาได้อุทิศส่วนกุศลให้แก่เปรตที่เป็นญาติไม่ เปรตที่เป็นญาติเหล่านั้นมาคอยรับส่วนกุศลอยู่ เมื่อมิได้รับส่วนกุศลตามความปรารถนาก็เสียใจ พอถึงเวลาตีหนึ่งก็ส่งเสียงร้องประหลาดน่าสะพรึงกลัว ครั้นรุ่งสางขึ้น พระเจ้าพิมพิสารก็เสด็จเข้าเฝ้าพระศาสดา ทูลถามเหตุนั้น พระพุทธเจ้าได้ตรัสเนื้อความทั้งปวง แต่หนหลังให้พระเจ้าพิมพิสารทรงทราบ พระเจ้าพิมพิสารจึงอาราธนาพระพุทธเจ้าให้เข้าไปรับเครื่องไทยธรรมในพระราชนิเวศน์ แล้วพระราชาทรงกระทำทักษิโณทก ทรงอุทิศว่าทานนี้จงถึงหมู่ญาติของเรา ขณะนั้นฝูงเปรตที่มีความกระวนกระวายและร่างกายที่น่าเกลียดน่ากลัวก็สูญหายไป กลับมีผิวพรรณงามผ่องใสดั่งทอง แล้วพระราชาถวายยาคูและของเคี้ยวอุทิศถึงญาติอีก ยาคูและของเคี้ยวอันเป็นทิพย์ก็เกิดขึ้นในสำเร็จประโยชน์แก่ฝูงเปรตที่เป็นญาติเหล่านั้น แล้วพระราชาถวายผ้าและเสนาสนะทรงอุทิศถึงญาติอีก ผ้าและเครื่องเสนาอาสนะปราสาทล้วนแต่เป็นทิพย์ให้สำเร็จประโยชน์แก่ฝูงเปรตเหล่านั้นได้ประสบความสุข พระเจ้าพิมพิสารก็ทรงโสมนัสยิ่งนัก

ในครั้งนั้นมีเรื่องสืบมาว่าพระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงธรรมเทศนาติโรกัณฑสูตร ทรงสรรเสริญทานที่นายกอุทิศบริจาคแก่ญาติที่ตายไปแล้วอีกหลายวัน แล้วกล่าวคำอุทิศถึงญาติว่า “อทํ โว ญาตีนํ โหตุ ญาตโยฯ” ทานนี้จงถึงญาติทั้งหลาย (ที่เกิดในเปรตวิสัย) ขอญาติเหล่านั้นจงมีความสุข (คือได้เสวยผลแห่งทานด้วยความสำรวม) อนึ่งผู้ที่บริจาคทานนั้นก็หาได้ไร้ผลไม่ เป็นการสร้างสมบุญกุศลให้เพิ่มยิ่งขึ้น กลับมีบุญกุศลยิ่งใหญ่ให้ผู้อื่นได้อนุโมทนาอก การร้องไห้เศร้าโศก ปริเวทนา หาผู้ที่ตายไปไม่เป็นประโยชน์อย่างไรแก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว มีแต่การทำบุญอุทิศกุศลเท่านั้น จะได้ผลแก่เขาในปรภพแล

ในวันเดือน 12 เหนือ ขึ้น 14 ค่ำ จะเป็นวันแต่งดาเตรียมข้าวปลาอาหาร ขนมหวาน ผลไม้ไว้พร้อมสรรพ รุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันเดือน 12 เพ็ญ ชาวบ้านจะนำเอาอาหารใส่ถาดไปวัดและจะถวายแด่พระภิกษุ เรียกว่า “ทานขันข้าว” มีการหยาดน้ำอุทิศบุญกุศลด้วย โดยให้พระเป็นผู้กรวดน้ำให้เพราะถือว่าท่านเป็นผู้ทรงศีล บุญกุศลจะถึงแก่ผู้ตายได้ง่าย

การทำบุญอุทิศกุศลนั้น มีการทำ 2 แบบ คือ 1. อุทิศแก่ผู้ตายธรรมดา 2. อุทิศแก่ผู้ตายโดยอุบัติเหตุ พวกผีตายโหง อุทิศแก่ผู้ตายธรรมดา ญาติจะเอาอาหารไปถวายที่วัดถือว่าวิญญาณผู้ตายธรรมดาเข้าออกวัดได้โดยสะดวก ส่วนผีตายโหงนั้น เข้าวัดไม่ได้เพราะอำนาจแห่งเวรกรรมญาติต้องถวายอาหารพระนอกวัด คือ นิมนต์พระมานอกกำแพงวัดแล้วถวาย เช่นเดียวกับบุญข้าวประดับดินของอีสาน การทำบุญอุทิศถึงผู้ตายนี้ ถ้ามีญาติหลายคนที่ตายไปแล้วจะต้องอุทิศให้คนละขันหรือคนละถาด กล่าวคือ จะต้องถวายตามจำนวนคน แต่บางรายก็จะจดรายชื่อให้พระ เวลาพระให้พรจะได้ออกชื่อผู้ตายตัวอย่างคำให้พระอุทิศแก่ผู้ตายดังนี้

“ดีและอัชชะในวันนี้ก็หากเป็นวันดี สะหรีอันประเสริฐล้ำเลิศกว่าวันดังหลาย บัดนี้ หมายมีมูลศรัทธา …..(ชื่อผู้ถวาย)…ได้สระหนงชงขวายตกแต่งแป๋งพร้อมน้อมนำมา ยังมธุบุปผาลาชนดวลดอกข้าวตอกไม้ลำเทียน ข้าวน้ำภาชนะ อาหารมาถวายเป็นทานเพื่อจะอุทิศผละหน้าบุญ ผู้อันจุติตาย มีนามกรว่า …..(ผู้ตาย)….หากว่าได้วางอารมณ์อาลัย มรณะจิตใจไปบ่ช่าง ไปตกท้องหว่างจตุราบาย ร้อนบ่ได้อาบ อยากบ่ได้กิ๋น ดังอั๋นก็ดี ขอพละหน้าบุญอันนี้ไปอุ้มปกยกออก จากที่ร้ายกลายมาสู่ที่ดี หื้อได้เกิดเป็นเทวบุตร เทวดา อินทราพรหมตนประเสริฐดั่งอั้นก็ดี ขอพละหน้าบุญอันนี้ไปเตื่อมแถม ยังสหรี่สัมปติยิ่งกว่าเก่า สุขร้อยเท่าพันปูนผละหน้าบุญนี้ชักนำรอดเถิงเวียงแก้วยอดเนรพานั้นจุ่งจักมีเที่ยงแท้ดีหลี….

ศรัทธาประชาชนบางคนนอกจากทานขันข้าวอุทิศส่วนกุศลแล้ว ยังนิมนต์พระมาเทศน์ที่บ้านอุทิศกุศลแก่ผู้ตายด้วย บางรายก็ไปนิมนต์พระเทศน์ที่วัดพร้อมกับการถวายอาหาร ทานขันข้าวพระคัมภีร์ที่นิยมเทศน์ในวันดังกล่าวนี้ประกอบด้วย

1. ธรรมเปรตพลี

2. ธรรมมาลัยโผดโลก

3. ธรรมมูลนิพพาน

4. ธรรมมหามูลนิพพาน

5. ธรรมตำนานดอนเต้า

6. ธรรมตำนานพระยาอินทร์

คัมภีร์เหล่านี้มักใช้เทศน์อุทิศส่วนกุศล เจ้าอาจบูชาเอาผูกใดผูกหนึ่ง คือ เรื่องใดเรื่องหนึ่งเทศน์ให้ฟังเป็นอานิสงส์แห่งการฟังธรรมอุทิศเป็นปุพเปรตพลี

การทำบุญอุทิศหาผู้ตายนี้ หากจะพิจารณาถึงประโยชน์แล้วได้สิ่งที่เป็นสาระหลายประการคือ

1. เป็นการสร้างความกตัญญูกตเวทีต่อบรรพชน

2. เป็นการสังคหะช่วยเหลือผู้ตายอื่นๆและถวายอาหารแก่พระภิกษุสงฆ์จำนวนมากซึ่งจำพรรษาอยู่

3. เป็นการสร้างความสามัคคียึดเหนี่ยวน้ำใจคนข้างเคียงมิตรสหาย

4. เป็นการสร้างความสุขให้แก่ผู้กระทำ

5. เป็นการอบรมลูกหลานให้เข้าใจในระเบียบประเพณี

6. เป็นการอนุรักษ์มรดกบรรพบุรุษไว้นานเท่านั้น ดังนั้น ประเพณีอุทิศหาผู้ตายในวันเพ็ญเดือนสิบสอง จึงเป็นประเพณีที่ดีงาม ควรแก่อนุรักษ์ไว้ให้เจริญและคงอยู่กับลูกหลานสืบไป

The post ประเพณีตานเปรตพลี อุทิศส่วนบุญหาผู้ตาย appeared first on At-Chiangmai.com ข่าวสาร กิจกรรม เชียงใหม่ ท่องเที่ยวเชียงใหม่.